کاش خانه من در همسایگی خیمه کریم اهل بیت (ع) بود

کنار در ورودی هیئت حسن بن علی(ع) ایستاده بود و مهمانان مجلس عزای سید و سالار شهیدان را خوش آمد می گفت. اشک در چشمانش حلقه زده بود و آرام و قرار نداشت.لحظه ای که به هم رسیدیم، سرش را پایین انداخت و گفت: من چگونه به عزاداران سید و سالار شهیدان جواب رد بدهم؟ خجالت می کشم به آنها بگویم امسال جایی برای پذیرایی از شما نداریم.

پرسیدم: علی آقا منظورت قسمت بانوان هیئت است؟

جواب داد: بله

گفتم: شما که نهایت تلاشتان را کرده اید. این مجلس، صاحب دارد. یقین بدان خودشان این گره را باز می کنند.

چشمش را به بیرق حسن بن علی (ع) دوخت و دوباره گفت: یادت هست آن ایام که ماه محرم در فصل های بهار و تابستان بود همین کوچه کنار هیئت را فرش می انداختیم و چادر می زدیم تا خانم ها هم بتوانند از برنامه ها استفاده کنند. چند سال هم همین همسایه روبرویی ما در خانه اش را باز می کرد تا خانم ها بتوانند آنجا بنشینند. اما امسال خانه شان را برای بازسازی مجدد خراب کرده اند و ….

ما هم که جز یک اتاق کوچک، دیگر جایی برای حضور بانوان محترمه نداریم. در همان اولین ساعت شروع برنامه، این اتاق پر می شود. حالا شرمندگی اش مانده برای ما.

در فاصله ای که من و علی آقا با هم صحبت می کردیم چند نفر از خانمها به سمت هیئت آمدند و او به آنها اشاره کرد که جایی برای نشستن آنان نیست. هر بار که به کسی جواب رد می داد و او می رفت، سرش را روی دیوار حسینیه می گذاشت و اشک می ریخت.

بیش از پنجاه سال است که این خیمه به عشق اباعبدالله الحسین (ع) برپا می شود. صدها و بلکه هزاران دوستدار اهل بیت در این خانه نکته ها آموختند و عاشقانه برای اباعبدالله الحسین(ع) عزاداری کردند. خانه ی خدابیامرز حاج محمد دولو، بیش از نیم قرن پذیرای مهمانان سید و سالار شهیدان بوده و هنوز هم با بالا آمدن هلال محرم، محبان بسیاری را از دور و نزدیک به اینجا می کشاند.

گفتم: حاج علی آقا! نگران نباش. کریم اهل بیت که این خیمه با نام مبارک اوست، خودش این مشکل را برطرف می کند. من که بیش از سی سال است افتخار حضور در زیر این پرچم را دارم، بارها شاهد بودم که خودشان گره ها گشوده اند. این پرچم به آقا امام حسن مجتبی(ع) تعلق دارد.یقین بدان …

چشمان هر دوی ما آن شب بارانی بود. گاهی من می ایستادم جلوی در و گاه او به ستون در تکیه می زد. خیلی مراقب بودیم که در نهایت احترام و ادب بانوان مراجعه کننده را پاسخگو باشیم. من در همین فضا و مجلس از کودکی آموخته بودم که باید مراقب بود تا دلی شکسته نشود. زیر همین پرچم و بیرق خیلی چیزها آموخته بودم. بارها و بارها از سخاوت کریم اهل بیت، حضرت امام حسن مجتبی(ع) شنیده بودم. حالا وقتی مجلس به نام نامی خودشان هست، چگونه ممکن است جایی برای شیفتگان و مشتاقان عزاداری سالار شهیدان مهیا نکنند.

گفتم: شما این ماجرا را با همسایه های دیگر هم در میان گذاشتی؟ جواب آنها چه بود؟

گفت: پیش از فرا رسیدن محرم، یکی از همسایگان اعلام آمادگی کرده بود. اما …

گفتم: خدا این توفیق را به هر کسی نمی دهد که خانه اش مهمان پذیر اهل بیت باشد.خادمی این خانه و خانواده لیاقت می خواهد.

بالاخره آن شب را پشت سر گذاشتیم. شب بعد از آن ماجرا من دوباره توفیق حضور پیدا کردم.لحظه ای که با پسر کوچکم قدم به آن کوچه گذاشتم، حس و حال جالبی به من دست داد. احساس کردم اتفاقی افتاده است. چادر و نشان مجلس عزاداری ویژه بانوان هیئت را بر در ورودی خانه دیگری در همان کوچه دیدم. حاج علی دولو چند قدم آن طرفتر ایستاده بود. وقتی نگاهمان به چشمان یکدیگر افتاد، ناخودآگاه دوباره اشک هایمان جاری شد. اطرافیان متوجه نشدند که چرا چشمان من و حاج علی بارانی شده. حاج علی کنار صاحب همان خانه ایستاده بود. من و حاج علی به هم لبخند زدیم و یکدیگر را در آغوش گرفتیم.

حاج علی گفت: می دانی امشب شب سال باباست؟

گفتم: دیدی کریم اهل بیت(ع) چطور آبروداری کرد و مهمانسرای مهمانان برادرش امام حسین (ع) را مهیا ساخت؟

بعد هم رو کردم به صاحب آن خانه و گفتم: خوشا به سعادتت که این توفیق را به شما دادند تا سقف بالای سرتان و فرش زیر پایتان، متبرک به نام امام حسن مجتبی(ع) باشد. خوشا به بخت و اقبالت که کریم اهل بیت (ع) خانه شما را برای پذیرایی از مهمانان برادرش انتخاب کرد.کاش خانه من در همسایگی خیمه کریم اهل بیت (ع) بود و این سعادت را داشتم تا چراغ خیمه همیشه پایدارشان خانه ام را روشن سازد.

Published in: on دسامبر 24, 2009 at 10:35 ق.ظ.  Comments (5)  

The URI to TrackBack this entry is: https://safarezendegi.wordpress.com/2009/12/24/karim-ahle-beit1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

5 دیدگاهبیان دیدگاه

  1. همواره ی تاریخ علم حق و باطل برپاست، شناخت آن درایت فردی و خرد جمعی می طلبد و بینشی ورای قلک ها و سنت ها!!

  2. خوش به حال اونها که در خونه هاشون همیشه به روی محبان اهل بیت بازه .خدا رحمت کنه همه اونهایی که خالصانه خادم ائمه بودند و از پیش ما رفتند. در این روزهای غم و ماتم از خدا می خوام به همه کسانی که در راه حق و حقیقت قدم برمی دارند وحسین (ع) رو سرمشق زندگیشون قرار دادند طول عمر و موفقیت اعطا کند و برای شما آرزوی بهروزی دارم .همیشه موفق -موید و خادم خالص ائمه باشید.

  3. امیدوارم اجر همه اونایی که نوکری آقا رو میکنن با مادرش خانم زهرا باشه
    این الطاف قسمت هرکسی نمیشه خوشا به حالشون.

  4. من نیز چند روز پیش شاهد اتفاق عجیبی بودم. خانه دیوار به دیوار منزل ما در حال ساخت و ساز است. یکی از کارگران سنگ کار این ساختمان از ارتفاع 6 متری با کتف و سر به زمین سقوط کرد به طوری که خون ریزی مغزی کرده و از حدقه چشمانش خون بیرون زد. زمانی که برادرم ایشان را به بیمارستان منتقل کرد پزشکان به برادرم گفتند که تا شب زنده نخواهد ماند. این کارگر بیست و چهار ساله که تازه هم نامزد کرده بود از طرف خانواده ما مورد دعا و شفای عاجل از خداوند متعال قرار گرفت. (چون کارگر بیچاره از بلندی به داخل حیاط ما سقوط کرده بود) من حتی از امام حسین (ع) طلب شفاعت کردم. باورتان نمی شود، شخصی که خون ریزی مغزی کرده بود و حتی یک روز را در کما به سر برده بود، روز سوم به هوش آمده و روز چهارم از بیمارستان مرخص شد.

  5. هیچ وقت خاطره آن شبی را که توفیق پیدا کردم مدتی از عمرم را در زیر این پرچم بگذرانم، فراموش نمیکنم.
    باور کنید از آن لحظاتی بود که آدم حس میکند جزء عمرش به حساب نمیآید.
    به خصوص اینکه در نهایت هم به وسیله یکی از همان خادمین به امام حسن و امام حسین (ع) مورد عنایات آن حضرات قرار گرفتم.
    این جمله را برای آن نوشتم که یادآوری کنم، خوبی هیچوقت فراموش شدنی نیست.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: