…و حالا باران مهر و محبت در دشموك مي بارد

چند سال پيش در جايي به نام دشموك كه فقط مي توان آن را روي نقشه ي استان كهگيلويه و بويراحمد يافت، مردي حاضر شد كه حضورش رنگ زندگي را براي 120 دانش آموز و خانواده هايشان از تيرگي به روشنايي سوق داد. در نخستين حضورش صحنه اي ديد كه تا عمق جان سوخت. 120 شاگرد با يك مدرسه و يك سرويس بهداشتي. مدير مدرسه گفت: تا چندي پيش بچه ها براي رفع حاجت به خانه ي همسايه ها مي رفتند. اما چون اين قضيه هميشگي بود صداي همسايه ها هم درآمد. بچه ها به ناچار پشت ديوار مدرسه يا در گوشه و كنار كارشان را مي كردند. متاسفانه روستاي ما فقط يك چشمه آب خوراكي دارد. هر وقت باران مي آيد تمام اين فضولات با آب چشمه مخلوط مي شود و …

آن مرد از شنيدن اين حرف ها و ديدن آن صحنه ها چنان به خود پيچيد كه ديگر نتوانست تحمل كند. يك تصميم گرفت و در اندك زمان آن را اجرايي كرد.

الآن مدت هاست كه بچه هاي آن روستا از سرويس هاي بهداشتي قابل قبول در مدرسه برخوردارند و آب آشاميدني گوارا نوش جان مي كنند.

در يكي از شب هاي رمضان سال 1386 فرصتي دست داد تا من با اين مرد گپ بزنم و محصول اين گفت و گو را در كتاب جلوه هاي عشق و ايثار ارائه كنم.اين مهربان عزيز كسي جز حاج اكبر ابراهيمي، خير مدرسه ساز و نيكوكار دلسوز نيست.

Advertisements
Published in: on آوریل 18, 2009 at 2:57 ب.ظ.  Comments (4)  

The URI to TrackBack this entry is: https://safarezendegi.wordpress.com/2009/04/18/%d9%88-%d8%ad%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%85%d9%87%d8%b1-%d9%88-%d9%85%d8%ad%d8%a8%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b4%d9%85%d9%88%d9%83-%d9%85%d9%8a-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 دیدگاهبیان دیدگاه

  1. دست این انسان فرهیخته و خوش قلب را می بوسم و برایش آرزوی طول عمری بانشاط دارم.
    کاش در مملکت ما برای کشف و رفع چنین معضلاتی «سیستم» وجود داشت تا افراد و اشخاص ناچار به مداخله نشوند. این چنین ماجراهایی در پس زیبایی ظاهر و معنا و در عمق ارزشمداری، نکات منفی بسیاری دارد که در این مجال کوتاه بیان شدنی نیست. تنها به چند نکته اشاره می کنم:
    – چرا بودجه های میلیاردی ما در سایر ممالک صرف امور مختلف و از جمله بارگاه امامزادگان می شود و این نیازها دیده نمی شود؟ چراغی که به خانه رواست…
    – آیا این خود نوعی تبعیض نیست؟ مدارس بسیاری که مورد بازدید این بزرگ قرار نگرفته اند حقشان چیست؟ آیا رفع مشکل «اتفاقی» و «فردی» در نظام جامعه کافیست؟
    – فرهنگ «زیاده خواهی و عدم بهره وری شخصی» در جوانی و توانمندی و «بخشش و واگذاری مایملک» در پیری و ناتوانی پسندیده و شایسته ی تبلیغ است یا حاکی از وجود مشکل اساسی در نظام اجتماعی و تربیتی ما و نیازمند تحلیل؟
    – …

  2. درود بر آنان که فهمیده اند زندگی با زنده ماندن فرق دارد

  3. حسین جان سلام
    جدا تاثیر گذار بود ، ای کاش من هم کمی از این سخاوت و انسانیت درس بگیرم

  4. جامعه فرهنگی ما به شما صاحبان قلم و اندیشه نیازمند است . همواره سالم و سربلند باشید . از لطف شما سپاسگزارم . در حال حاظر در مراکز تربیت معلم چند واحدی تدریس دارم و دروس سازمان و مدیریت را تدریس می کنم .


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: